10 Mayıs 2011 Salı

Umuda Mektup V

Epeydir yazdığım ve de okunduğum için takdir toplamaya başladım. Tilkilerim beğenildiklerini duyunca havalara girdi. “Seni değil bizi takdir ediyorlar” dedi birisi. Zeus diyiverdim hırsla. “Unutma, bizi sen yarattın” dedi birisi de, hak verdim, elimi öptüler, sustum.

“Şaşkınım,
Durumu anlamaya çalışıyorum. İnanamıyorum bir yandan da... Biri beni sarssın hatta tokat atsın istiyorum… Dünya birden daha hızlı dönmeye başladı sanki… Belki de dönen başımdır kavak yelleri ile…
Odandaydım… Evet, odandaydım değil mi? Oturdum karşına ve sadece ben vardım seninle… Kalabalıksız, kimse olmadan… Sen ve ben…
Proje, matbaa, kağıt kelimelerini duydum sadece… Biz şimdi birlikte mi çalışıyoruz dedi iç sesim… Birlikte… Kimse olmadan… Kalabalıksız… Biri beni yere indirsin!
Gülümsüyordun… Kısa ve net konuşuyordun ama samimi idin… Tavrında bir gerginlik yoktu… Rahattın… Ellerin sürekli anlatımlarına eşlik etti… Önündeki boş kağıda tarif için çizdiğin her çizgi sanki içme kazınıyordu… Yutkunmakta zorlandığımı hissettim…
Sesim sesine çarptı,  havada dağıldı ve bir bulutun beyazı oldu şimdi… Tekildim çoğul oldum… Azdım çoğaldım… Gözlerim boşluğa bakıyordu ama sonunda seni buldum…
En kötüsü senin bunca duygu deveranını fark etmemen… Bendeki anlamını bilmemen… Söylesem dilime kolay görünene yönelsem de, yüreğim izin vermez bu zorluğa göğüs germeme…
İçim kaynıyor bilemezsin ya nasıl yakarım senin de içinde olduğun kalbimi? Bak yazıverdim bile… Önce sadece düşüncemdeydin… Sonra düşüm oldun… Şimdi gerçeksin ve her hareketin ruhumun çarklarını çalıştırıyor durmadan… Yaşıyorum…
Odandaydım… Şimdi kağıt kokusuyla dolu bir matbaaya gideceğim ve seninle iletişime geçtiğimiz için tuhaf bir gülümseme takıldı yüzüme… Güneş de bana hak verir gibi ısıtıyor yüzümü ve benim aslında içimdeki sıcaklık ile yanaklarım böyle al al idi…
Bugün de gönderemem bu kelimeleri sana… Ama bilmelisin seninle zamanımız ‘başladı’… Şimdi ve sonra…”

Devamı mı?
Sonra…
Saygılar efendim…


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder